Joomla ServiceBest Web HostingWeb Hosting

    Wspieranie rodziny

    Rodzinie przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych, jest udzielane wsparcie, które polega w szczególności na:

    • analizie sytuacji rodziny i środowiska rodzinnego oraz przyczyn kryzysu w rodzinie;
    • wzmocnieniu roli i funkcji rodziny;
    • rozwijaniu umiejętności opiekuńczo-wychowawczych rodziny;
    • podniesieniu świadomości w zakresie planowania i funkcjonowania rodziny;
    • pomocy w integracji rodziny;
    • przeciwdziałaniu marginalizacji i degradacji społecznej rodziny;
    • dążeniu do reintegracji rodziny.

    „Wspieranie rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych to zespół planowych działań mających na celu przywrócenie rodzinie zdolności do wypełniania tych funkcji”.

    Rodzina może otrzymać wsparcie przez działania:

    1. instytucji i podmiotów działających na rzecz dziecka i rodziny;
    2. placówek wsparcia dziennego;
    3. rodzin wspierających.

    Wspieranie rodziny jest prowadzone za jej zgodą i aktywnym udziałem, z uwzględnieniem zasobów własnych oraz źródeł wsparcia zewnętrznego.

    Rola asystenta rodziny

    Asystent rodziny - pomaga i wspiera rodzinę z dziećmi w nabywaniu umiejętności do samodzielnego pokonywania trudności życiowych, zwłaszcza dotyczących opieki i wychowania dzieci. Asystent rodziny wspólnie z rodziną ustala plan pracy, prowadzi dokumentację i współpracuje z pracownikami różnych instytucji na rzecz rodziny. Celem głównym pracy asystenta rodziny jest osiągnięcie przez rodzinę takiego poziomu stabilności życiowej i odpowiedzialności za własne życie, które pozwali jej, o ile to możliwe, na samodzielne funkcjonowanie i wychowywanie dzieci.
    Pomoc asystenta przyznawana jest na wniosek pracownika socjalnego po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego. Wsparcie asystenta rodziny udzielane jest w miejscu zamieszkania rodziny lub w miejscu wskazanym przez rodzinę i uzgodnionym pomiędzy rodziną a asystentem rodziny. Efektem współpracy powinno być odzyskanie przez rodzinę kontroli nad własnym życiem i samodzielności w pełnieniu funkcji i roli rodzica, w taki sposób, aby środowisko rodzinne sprzyjało bezpieczeństwu i rozwojowi dzieci.  

    Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej reguluje sytuację dzieci, które „potrzebują szczególnej ochrony i pomocy” zapewniając przy tym ochronę przysługujących im praw. Stosując ustawę, należy mieć na względzie podmiotowość dziecka i rodziny oraz prawo dziecka do:

    1. wychowania w rodzinie, a w razie konieczności wychowywania dziecka poza rodziną – do opieki i wychowania w rodzinnych formach pieczy zastępczej, jeśli jest to zgodne z dobrem dziecka;
    2. powrotu do rodziny;
    3. utrzymywania osobistych kontaktów z rodzicami, z wyjątkiem przypadków, w których sąd zakazał takich kontaktów;
    4. stabilnego środowiska wychowawczego;
    5. kształcenia, rozwoju uzdolnień, zainteresowań i przekonań oraz zabawy i wypoczynku;
    6. pomocy w przygotowaniu do samodzielnego życia;
    7. ochrony przed arbitralną lub bezprawną ingerencją w życie dziecka;
    8. informacji i wyrażania opinii w sprawach, które go dotyczą, odpowiednio do jego wieku i stopnia dojrzałości;
    9. ochrony przed poniżającym traktowaniem i karaniem;
    10. poszanowania tożsamości religijnej i kulturowej;
    11. dostępu do informacji dotyczących jego pochodzenia.